Światowy kontekst ograniczonej dostępności jęczmienia browarnego

Globalna produkcja jęczmienia browarnego na świecie spada i koncentruje się na niektórych obszarach geograficznych. Jęczmień konkuruje z innymi zbożami w kontekście światowego wzrostu demograficznego i wzrostu zapotrzebowania na zboża do wyżywienia ludności, której liczba ma osiągnąć poziom 9 mld w perspektywie 2050 roku. Aby zaspokoić potrzeby żywieniowe, do 2050 roku trzeba wyprodukować dodatkowy miliard ziaren rocznie.

W związku z konkurencją między gatunkami pod względem przydziału gruntów rolnych, w sytuacji gdy plony jęczmienia osiągają stały poziom w porównaniu z innymi zbożami (zwłaszcza z kukurydzą), należy bezwzględnie zapewnić dostępność jęczmienia w perspektywie długoterminowej i zwiększyć plony z upraw jęczmienia browarnego.

Obserwujemy zjawisko wykorzystywania powierzchni pod uprawę jęczmienia do innych upraw, jako że światowa powierzchnia upraw jęczmienia skurczyła się w ciągu ostatnich 20 lat o 24 mln hektarów z 73 mln hektarów w 1994 roku do 49 mln hektarów w 2014 roku. Ograniczenie powierzchni przekłada się oczywiście na spadek produkcji, a w konsekwencji na zmniejszenie potencjału sklasyfikowania jęczmienia jako jęczmień browarny.

Równocześnie w tym samym okresie zapotrzebowanie na jęczmień browarny wzrosło o 9 mln ton z 17 do 26 mln ton rocznie.

Obserwujemy również brak równowagi geograficznej, jeżeli chodzi o podaż i popyt, ponieważ w strefach charakteryzujących się silnym wzrostem spożycia piwa nie następuje równoczesny wzrost produkcji jęczmienia.

Wreszcie zmienne warunki klimatyczne mają coraz większy wpływ na jakość jęczmienia browarnego, który jest zbożem technicznym, podatnym na zmiany klimatu.

Sektor stoi zatem przed strategicznym wyzwaniem związanym z zabezpieczeniem produkcji jęczmienia browarnego — pod względem ilości i jakości — przy jednoczesnym zagwarantowaniu przeniesienia stref produkcji do stref spożycia